Voor wadlopen heb je geen speciale wadloopschoenen nodig, maar de keuze van je schoeisel maakt je tocht een stuk aangenamer of juist behoorlijk zwaar. Er bestaan geen schoenen die speciaal voor het wad zijn ontworpen, dus je kiest de beste optie uit wat er beschikbaar is. De meest gebruikte keuze is een oude, stevige sneaker of een sportschoen die je niet erg vindt om door te laten natspoelen.
Waarom schoeisel zo belangrijk is bij wadlopen
Het wad bestaat uit zand, slib, schelpen en modder. Soms stap je door een stevige laag klei, dan weer zak je weg in zachter slib. Blootvoets wadlopen klinkt aantrekkelijk, maar scherpe schelpen en stenen kunnen je voeten flink verwonden. Bovendien geeft een schoen steun bij het trekken van je voet uit de zuigende modder. Dat laatste kost meer energie dan je denkt.
Een schoen die losraakt en achterblijft in het wad is een veelgemaakte fout. Dat overkomt wandelaars die sandalen of te losse schoenen dragen. Je schoen verdwijnt dan letterlijk in het slib, en je loopt verder op één schoen of blootsvoets over schelpen. Voorkom dit door schoenen te kiezen die stevig aan je voet blijven zitten.
Welke wadlopen schoenen werken het best
De beste keuze is een oude sportschoen of hardloopschoen die stevig vastzit. Bind de veters goed aan, eventueel dubbel. De schoen mag gerust uitgegroeid of versleten zijn, want hij gaat sowieso modderig en nat worden. Een zool met profiel houdt beter grip op glad slik dan een gladde zool.
Waterschoenen (neopreen of mesh) worden ook vaak gebruikt. Ze sluiten goed aan op de voet, zuigen niet vol met slib en drogen snel. Ze bieden echter minder bescherming bij hard contact met schelpen of stenen dan een stevige sportschoen. Voor kortere tochten in zacht slib zijn ze prima; voor langere tochten over gevarieerd terrein gaat de voorkeur uit naar een sportschoen met meer steun en zooldikte.
Rubberlaarzen lijken praktisch maar zijn dat niet op het wad. Ze zijn zwaar, zuigen zich vast in de modder en als ze eenmaal vol water staan, zijn ze gevaarlijk. Laarzen worden dan ook afgeraden door ervaren wadlopers.
Dit zijn geen goede keuzes
- Sandalen en slippers: blijven niet aan je voet zitten en bieden geen bescherming.
- Blootvoets: schelpen en stenen vormen een echt risico op snijwonden.
- Rubberlaarzen: te zwaar, zuigen vast in slib, gevaarlijk als ze vollopen.
- Nieuwe of dure schoenen: ze gaan kapot van het zoute water en de modder.
Hoe zorg je dat je schoen niet achterblijft in het slib
Bind je veters stevig, maar niet zo strak dat de bloedcirculatie in de war raakt. Een dubbele strik helpt voorkomen dat de veters losraken tijdens het trekken. Sommige wadlopers tapen hun schoenen extra vast aan de enkel met outdoortape of kinesiotape. Dit klinkt overdreven, maar op dieper slib werkt het goed.
Let ook op de pasvorm. Een schoen die al wat strakker zit dan normaal, heeft minder kans om los te zuigen. Heb je schoenen met een iets ruimere pasvorm, draag dan dikke (wol)sokken eronder. Die vullen de ruimte op en zorgen voor extra grip aan de binnenkant van de schoen.
Sokken: wel of niet?
Het antwoord is: ja, bij voorkeur wel. Sokken van wol of neopreen houden je voeten warmer in het koude wadwater, voorkomen blaren door schurend zand binnenin je schoen en geven iets meer demping. Katoenen sokken zijn minder geschikt: ze zuigen vol met water, houden de kou vast en geven makkelijker blaren. Neopreen sokken zijn de warmste optie en worden door regelmatige wadlopers veel gebruikt.
Wadlopen doe je meestal in een georganiseerde groep met een gids. Die gids geeft vaak ook advies over schoeisel vooraf. Twijfel je over je schoenkeuze, vraag dan bij de organisatie na wat zij aanraden voor de specifieke tocht. De omstandigheden op het wad verschilt per locatie en seizoen, en een gids die de route kent, weet wat je voeten te wachten staat.
